هر روز بهتر می شویم، اگر روحیه و امید داشته باشیم. (روزنوشتهای سید محمد اعظمی نژاد)
رهبران سازمانی محرک قوی انگیزش کارکنان هستند.
جمعه 1395/03/28 ساعت 12:34 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست سید محمد اعظمی نژاد | ( دیدگاه ها )
(عکس تزیینی است)

شاید جالب و تعجب برانگیز باشد اما اولین تجربه کاری مربوط به زمانی است که حدود پسربچه ای 4/5 ساله بودم! یادم می آید آن روزها مثل هر پسربچه کوچک دیگر، بطور مرتب دوست داشتم اسباب بازی های جدید داشته باشم، منزل ما دقیقا روبروی یکی از معروفترین مساجد تهران بود و در مجاورت آن پیرمردی مهربانی یک بقالی داشت که در گوشه ای از آن اسباب بازی های رایج آن روزها چیده شده بود. ابتکار عمل پدر و مادرم برای آنکه خود را از خرید همه اسباب بازی ها معاف کنند آن بود که با پیرمرد مهربان توافقی ساختگی داشته باشند، قرار بر آن شده بود که مثلا من به آن پیرمرد کمک کنم و در عوض اجازه داشته باشم هرچقدر دلم می خواهد با اسباب بازی ها بازی کنم. 
حدود یک هفته هر روز با ذوق به مغازه بقالی می رفتم و پیرمرد مهربان هم که انگار میزبان نوه کوچکش است بطور مستمر با شیرکاکائو پاکتی و بیسکویت و ... از من پذیرایی می کرد. من هم تمام روز سرگرم بازی با اسباب بازی ها بودم. البته گاهی هم که یک مشتری چیزی می خواست و دست من به قفسه آن می رسید آن را با ذوق و شوق به مشتری می دادم. ساعت پایان کار من هم ساعت ناهار بود. البته پس از حدود یک هفته تا 10 روز که والدینم احساس کردند دیگر اشتیاق روزهای اول نسبت به اسباب بازی ها ندارم، این کار پایان یافت. 
تصویر واضح آن روزها، پیرمرد مهربان بقال با عینک ته استکانی و کلاه نمدی مشکی رنگ، اسباب بازی هواپیما، کامیون و خوراکی شیرکاکائو پاکتی و بیسکویت مادر است. 
اما نکته مهمی که می توانم به آن اشاره کنم، تاثیر علاقه، اشتیاق و لذت بردن از کار برای فردی است که در محل کار حاضر می شود. همانطور که پسربچه ای کوچک به دلیل وجود یک عامل انگیزشی قوی هر روز به موقع در محل کار حاضر می شود، باید رهبران سازمانها کاری کنند تا کارکنان با محرکی انگیزشی بسیار قوی در محل کار خود حاضر شوند و هر روز بهترین عملکرد را از خود به نمایش بگذارند. مدیران باید کاری کنند که سازمان مانند یک آهنربای قوی که براده های آهن را به خود جذب می کند، کارکنان را به سمت خود بکشاند. 
#رهبری #مدیریت #کارگاه_توسعه_مهارتهای_رهبری



رهبران سازمانی و حال خوب کارکنان!
چهارشنبه 1395/02/8 ساعت 11:04 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست سید محمد اعظمی نژاد | ( دیدگاه ها )
مسئولیت ها و وظایف رهبران سازمانی بی شمار است. یک رهبر سازمانی هر روز صبح با دغدغه ها و دلمشغولی های فراوانی مواجه است، نوسانات بازار، تغییر شرایط محیطی، وصول مطالبات، پیدا کردن مشتریان جدید(یا حفظ مشتریان فعلی). شاید پیش فرض یک رهبر سازمانی آن است که حال همه کارکنان خوب است و با بالاترین ظرفیت به وظایف خود عمل می کنند. 
اما شاید می توان گفت: حال همه آنها خوب است؛ اما تو باور نکن! 
انتظار بهره وری و عملکرد مناسب در سازمانی که افراد هم در زندگی فردی و هم در زندگی کاری دچار مسئله و تعارض هستند؛ انتظاری دست نیافتنی است.
تجربه بسیاری از مدیران زبده نشان می دهد بی توجهی به حال کارکنان؛ پیامدهای کوتاه مدت و بلندمدتی فراوانی در نتایج سازمانی دارد. 
اما چه باید کرد؟ 
1- ایجاد حال خوب(Good Mood) در کارکنان وظیفه رهبر سازمانی است. بی تفاوتی رهبر به حال کارکنان، کارکنان را به کار کاملا بی تفاوت می کند. رهبر سازمانی وظیفه دارد شرایطی فراهم کند که افراد یک سازمان با شرایط روحی و روانی مساعدتری در سرکار خود حاضر باشند. 
2- رهبر سازمانی وظیفه دارد با کارکنان همدلی کند. درک وضعیت کارکنان، برای یک رهبر توانمند کاری زیاد دشوار نیست. چرا که او می تواند با استفاده از مهارت هوش هیجانی بالای خود وضعیت افراد را به راحتی مورد ارزیابی قرار دهد. حتی یک پاسخ کم انرژی از سوی یک فرد می تواند علامت مهمی برای پیگیری و بهبود حال افراد باشد. 
3- رهبران باید مهارت های لازم برای داشتن حال خوب برای خود و کارکنان آموزش ببینند.  وقتی مهارت های لازم برای داشتن حال خوب در اختیار افراد باشد، می توان انتظار داشت تا به صورت خودمدیریتی خود را برای آن آماده کنند. آموزش یا بازآموزی مهارت های ده گانه زندگی به همه کارکنان به عنوان یکی از الزامات مهم اکیدا توصیه می شود. تردید نکنید حال افراد با تمرین و تکرار این مهارت ها هر روز بهتر می شود. 

بی شک رهبران سازمان وظایف دیگری نیز برای اینکه کارکنان با حال خوب به وظایف خود بپردازند، دارند. نظر شما چیست؟ 


شواهدی از جنس هشدار در سلامت روان جامعه
چهارشنبه 1394/12/12 ساعت 09:01 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست سید محمد اعظمی نژاد | ( دیدگاه ها )

سال ها پیش در یکی از نوشتارهای پائولوکوئیلو داستانکی خواندم که در ذهن من حک شده است، داستانک اینگونه است: 
یک افسانۀ صحرایی ، از مردی می گوید که می خواست به واحۀ دیگری مهاجرت کند ، و شروع کرد به بار کردن شترش . فرش هایش ، لوازم پخت و پز و صندوقهای لباسش را بار کرد و حیوان همه را پذیرفت . وقتی می خواستند به راه بیفتند ، مرد پر آب زیبایی را به یاد آورد که پدرش به او داده بود .

پر را برداشت و بر پشت شتر گذاشت . اما با این کار ، جانور زیر بار تاب نیاورد و جان سپرد .

حتماً مرد فکر کرده است : شتر من حتی نتوانست وزن یک پر را تحمل کند! 

عقل و منطق-البته به نظر نگارنده!- این گونه می گویدکه وقتی بروز یک ایراد یا خطا دچار تکرار پذیری می شود، فرایندها باید به طور دقیق بررسی و بازنگری شوند تا از تکرار اشکالات و مسایل پیشگیری نمود. 
به گمان من در مسایل اجتماعی نیز این موضوع مصداق دارد. من البته جزء معدود افرادی هستم از صفحات و اخبار ناخوشایند به سرعت عبور می کنم و غیر از برداشت ها و تحلیلهای مورد نیاز وقت بر روی آنها صرف نمی کنم. 
اما متاسفانه طی روزهای اخیر-که شاید منتهی به پایان سال است- خبرهایی از موارد خودکشی منتشر شده است. 
4 ساعت پیش - خودکشی یک کارمند خانم شهرداری تهران پس از خروج از دفتر مدیرش(با پریدن از پنجره ساختمان!)
9 ساعت پیش - خودکشی همزمان سه خواهر میانسال(با بازگذاشتن شیرگاز شهری!) 
چند روز پیش-خودکشی مرد میانسال در مترو 
چند روز پیش تر-خودکشی زن جوان در مترو 
و...

آنچه مسلم است تکرار پذیری این آسیب جدی در جامعه معلولی از مجموعه علت هایی که باید در سریع ترین زمان ممکن شناسایی و برطرف گردد. 
امیدوارم جامعه شناسان و مردم شناسان، روانشناسان فرهیخته کشور برای آسیب شناسی و ارائه راه حل های فوری وارد عمل شوند. به هرحال آنچه به وقوع پیوسته است شواهدی از جنس هشدار در سلامت روان جامعه است. 

پی نوشت: از امروز عصر که شنیدم آن کارمند پس از خروج از دفتر مدیر چنین اقدامی کرده است، به این فکر می کنم که چه قدر خوب خواهد بود که هر یک از مدیران بدانند که ممکن است فردی که به عنوان زیردست با او کار می کند آنقدر تحت فشار باشد که حتی ممکن است به چنین اقدامی دست بزند یا شاید هم با خود فکر کنیم او حتی تحمل یک پر هم نداشت! 

مرتبط با: نوشته های شخصی ,


برداشتی از گزارش مهم آینده مشاغل مجمع جهانی اقتصاد
پنجشنبه 1394/11/15 ساعت 09:37 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست سید محمد اعظمی نژاد | ( نظرات )

سیدمحمد اعظمی‌نژاد

رئیس کمیته آموزش و پژوهش-انجمن مدیریت ایران

منبع: weforum


با توجه به تحولات اساسی در فناوری، بیش از یک‌سوم (حدود 35درصد) مهارت‌هایی که امروز در نیروی کار مهم به نظر می‌رسند، دچار تغییر خواهند شد. تا سال 2020، انقلاب صنعتی چهارم صنایع روباتیک پیشرفته، هوش مصنوعی، مواد پیشرفته، بیوتکنولوژی و ژنتیک را برای دنیا به ارمغان خواهد آورد. این تحولات موجب تغییر در شیوه زندگی و روش‌های انجام کار ما خواهد شد. برخی مشاغل ناپدید خواهند شد، برخی دچار رشد و توسعه می‌شوند و ممکن است برخی مشاغلی که امروز وجود آنها غیرعادی به نظر برسد، امری عادی در جامعه به‌شمار آیند. آنچه مسلم است آنکه نیروی کار آینده نیاز جدی به به‌روزرسانی سریع مهارت‌های خود خواهد داشت. در گزارش جدیدی که مجمع جهانی اقتصاد درباره آینده مشاغل منتشر کرده است، مشاغل، مهارت‌ها و استراتژی‌های مهم برای نیروی کار برای آینده مورد بررسی قرار گرفته است. در این گزارش از مدیران ارشد و مدیران منابع انسانی در کشورها و صنایع مختلف پرسش‌های اساسی درباره آینده نیروی کار مطرح و پاسخ‌های آنها گردآوری شده است.



اولویت چه مهارت‌هایی دچار تغییر خواهد شد؟

تا سال 2020 خلاقیت به‌عنوان یکی از سه مهارت اصلی و مورد نیاز کارکنان خواهد بود. با وجود انبوهی از محصولات جدید، فناوری‌های جدید و شیوه‌های جدید کاری، شرایط به نفع کارکنانی خواهد بود که از خلاقیت بیشتری برخوردار باشند. هرچند که ممکن است روبات‌ها در انجام کارها به ما انسان‌ها کمک کنند اما آنها نمی‌توانند مانند هریک از ما از خود خلاقیت نشان دهند (البته تا این لحظه این‌گونه است!) ماهیت تغییر بستگی زیادی به نوع صنعت و کسب‌وکار دارد. برای مثال صنعت رسانه و سرگرمی، طی پنج سال گذشته دچار تغییرات بنیادینی شده است. حتی در خدمات مالی نیز مشاهده می‌شود که تغییرات مهمی پیش رو قرار دارد چرا که برای کار، خرید و فروش در این صنعت نیز نیاز به مهارت‌های جدید و دانش فناورانه وجود دارد.


مهارت‌های کلیدی مورد نیاز

گزارش جدید مجمع جهانی اقتصاد که در ژانویه 2016 درباره آینده مشاغل منتشر شده است، اشاره‌ای مختصر به مهارت‌ها/توانایی‌های نیروهای کار به همراه تعریف مختصری از آن کرده است. برخی از این مهارت‌های کلیدی عبارت است از:



Read more: 


لینک های مرتبط: لینک مقاله در روزنامه ,

ارتباط با کارکنان...
جمعه 1394/10/18 ساعت 03:54 ب.ظ | نوشته ‌شده به دست سید محمد اعظمی نژاد | ( دیدگاه ها )
 روابط میان انسان ها همیشه دارای پیچیدگی های خاص خود است. به ویژه این موضوع در ارتباطات رئیس و مرئوس در اهمیت دوچندان برخوردار است. 
بسیاری از ما به تجربه ارتباطات نامناسب مافوق، ارزیابی های عملکرد غیرمنصفانه، موضع گیری ها و غرض ورزی های شخصی رئیس نسبت به مرئوس را در محیط های کار مختلف مشاهده و یا تجربه نموده ایم. 
یکی از خطرناک ترین خروجی های این رفتار ایجاد شرایطی دشوار ارتباطی میان رئیس و مرئوس است. حالتی که عمق اختلاف نظرها و کینه ورزی ها به جایی می رسد که یا تقریبا" برگشت پذیری ندارد و یا برای حل آن باید انرژی قابل توجهی مصرف کرد. 
این موضوع شباهت زیادی به حکایت زیر دارد که هرچند ممکن است برای مخاطبان تکراری باشد اما خواندن دوباره آن خالی از لطف نیست: 

چوپان فقیری کاسه‌ای شیر دوشید و کنار تخته سنگی گذاشت و دنبال کاری رفت. وقتی برگشت، کاسه را از شیر خالی و در آن سکّه‌ای گذاشته شده دید. این ماجرا تکرار شد و چوپان از این راه به نان و نوایی رسید. او روزی از روزها به کمین نشست تا ازکمّ و کیف ماجرا مطلع شود. ماری را دید که می‌آید، شیر را می‌خورد و به ازای آن سکّه‌ای در کاسه می‌اندازد و می‌رود. چندی که از ماجرا گذشت، چوپان با زنش عزم سفر زیارتی کردند و گله را به پسر برومند خود سپردند. ماجرا در غیاب چوپان همچنان ادامه داشت تا این که روزی پسر چوپان وسوسه شد که احتمالاً این مار بر سر گنجی خفته و بهتر است که او را بکشم و همۀ گنج را ـ یکجاـ تصاحب کنم. (این تعریضی به حرص و زیاده‌خواهی آدمی است که در قرآن مجید نیز به آن اشاره شده است.)‏

پسر با تبر قصد جان مار کرد. دُم مار را قطع کرد و خود نیز بر اثر نیش مار در جا هلاک شد. پس گلّه نیز بی صاحب ماند و تلف شد. چوپان که از سفر برگشت و از ماجرا مطلع شد، پس از مدتی سوگواری، چون به روز سیاه افتاده بود، به صحرا رفت و کاسه‌ای شیر را کنار تخته سنگ گذاشت و مار را دعوت به نوشیدن شیر کرد و از رفتار پسر نادانش عذرها خواست. مار، حرف‌های مرد را که شنید، خطاب به او گفت:‌ای مرد! نه مرا بریدگی دُم فراموش خواهد شد و نه تو را داغ فرزند؛ بنابراین هر دو از هم نفرت خواهیم داشت. از این روی باید از هم جدا و دور باشیم که:

تا مرا دُم، تو را پسر یاد است
دوستی من و تو بر باد است!

امیدوارم هریک از ما به اندازه تدبیری مناسب در روشهای مدیریتی خود داشته باشیم که نیروهای انسانی شایسته خود را به بهترین شکل حفظ و نگهداری کنیم.

#منابع_انسانی #رهبری #مدیریت





 
نظر سنجی
به نظر شما نقش هریک از ما برای بهبود کیفیت زندگی خود در کشور چقدر است؟





دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

Instagram