تبلیغات
مدیریت و منابع انسانی - مطالب ابر جامعه
هر روز بهتر می شویم، اگر روحیه و امید داشته باشیم. (روزنوشتهای سید محمد اعظمی نژاد)
درباره بازاری جذاب و مخرب!‌
دوشنبه 1395/07/26 ساعت 11:40 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست سید محمد اعظمی نژاد | ( دیدگاه ها )


چندی پیش به طور اتفاقی در جلسه ای با مدیر فروش یکی از شرکت های واردکننده و تولید کننده سیگار آشنا و دقایقی با ایشان گپ زدم. آن گفتگوی چند دقیقه ای محرکی است برای این نوشتار:
میزان مصرف تقریبی سیگار ۶۰ میلیارد نخ درسال است! به عبارتی هر ایرانی در سال ۷۵۰ نخ سیگار دود می کند که البته بخشی از آن هم به صورت قاچاق می باشد. 
۱. شاید تنها کسب و کاری که نیاز به تبلیغ ندارد صنعت سیگار است، این بازار اینقدر در ایران اینقدر جذاب هست که با وجود ریسک بالا برای ایجاد کارخانه تولیدی آن سرمایه گذاری کنند. 
۲. به نظر می رسد پیش بینی برندهای اصلی سیگار از بازار ایران بسیار خوشبینانه است! آنها برای میزان مصرف دوبرابر و بیشتر را طی چند سال آینده برنامه ریزی کرده اند.
۳. اگر قیمت هر پاکت سیگار ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ تومان باشد ارزش بازار سیگار ۳ تا ۶/۵ میلیارد دلار است.
۴. در مقابل این بازار، بازار دیگری به نام دارو و درمان وجود دارد. رشد این بازار نیز دقیقا هم سو و هم راستا است



درباره ایده فقرزدایی مرد اول ثروتمند دنیا
جمعه 1395/03/21 ساعت 12:59 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست سید محمد اعظمی نژاد | ( دیدگاه ها )

بیل گیتس مردی که سال ها است نام او به عنوان ثروتمندترین فرد دنیا به گوش می رسد، چند روز پیش در وبلاگ شخصی اش خبر از ایده ای داد که به زودی آن را برای فقرزدایی از سطح دنیا پیاده سازی خواهد کرد. 
او تصمیم گرفته است صدهزار جوجه واکسینه شده را در میان مردمان فقیر 12 کشور جهان به رایگان توزیع کند و برای این کار خود دلایل مهمی دارد! 

اگر شما تنها با 2 دلار در روز زندگی خود را می گذراندید، برای بهبود وضعیت خود چه کاری انجام می دادید؟! 
این پرسشی واقعی از نزدیک به 1 میلیارد نفر از مردم دنیا است که همین امروز با چنین وضعیتی زندگی می کنند!(یا شاید فقط زنده هستند) 
اما بیل گیتس می گوید به این دلایل قصد دارد که این ایده ساده و در عین حال فوق العاده را پیاده کند: 
اول- این موجودات بسیار ساده و نگهداری آنها تقریبا رایگان است! بیل گیتس اعتقاد دارد مرغ و خروس نیاز به تغذیه جدی ندارند چون در سطح زمین هر چیزی که پیدا کنند می خورند و به راحتی رشد می کنند! تنها هزینه نگهداری آنها واکسن است که آن هم بیل گیتس قبل از توزیع این کار را انجام می دهد!!
دوم-جوجه ها یک سرمایه گذاری خوب هستند! او می گوید اگر یک کشاورز فقیر با 5 مرغ و یک خروس کار خود را شروع کند، می تواند پس از سه ماه یک گله 40 تایی داشته باشد و به این ترتیب می تواند با فروش آنها در سال بیش از 1000 دلار درآمد در سال کسب کند در حالی که خط فقر در آفریقا چیزی حدود 700 دلار در سال است! 
سوم- جوجه ها به سلامت کودکان کمک می کند! کشاورزان می توانند بخشی از گوشت این جوجه ها، یا تخم مرغ آنها برای تغذیه کودکان خود استفاده کنند. بهرحال با استفاده از این جوجه ها وضعیت بحرانی بهتر می شود!!
چهارم-جوجه ها زنان را توانمندتر می کند! در فرهنگ بسیاری از کشورهای فقیر، زنان حداقل مشارکت اقتصادی در کشور را دارند اما با این روش زنان می توانند با رشد، فروش و سرمایه گذاری های کوچک، مشارکت اقتصادی در بهبود وضعیت معیشتی خانواده داشته باشند!!

به گمان من پارادیم ذهنی این مرد-بیل گیتس- قابل تحسین است(هرچند که درباره فعالیت های انسان دوستانه او به تازگی حرف و حدیث های به گوش می رسد که البته صحت و سقم آن هنوز به اثبات نرسیده است) . اما چند نکته: 
1- توانمندسازی بسیار بهتر است. اگر به یاد داشته باشید سال گذشته کمپینی در کشور با نام دیوار مهربانی به راه افتاد که در آغاز با شور و شوق و استقبال مردم همراه بود. اما این روزها دیوارهای مهربانی خالی است. نه مردم و نه افراد نیازمند سری به آن نمی زنند! 
به نظر می رسد فکری که پشت ایده آقای بیل گیتس است، افراد نیازمند را به طور تدریجی وادار به تلاش برای کسب ثروت می کند، آنها در مسیر توانمندی قرار می گیرند در حالی که دیوار مهربانی هیچ کمکی به فردای نیازمندان نمی کند! 
2-قدرت کمپین های مردمی برای بهبود اجتماعی بسیار بیشتر از نهادهای دولتی است. وقتی ایده و فکری درست مطرح می شود، با اطمینان می توان گفت، قدرت کمپین های مردمی در اجرای آن بسیار بسیار بیشتر و تاثیرگذار از اقدامات نهادهای دولتی است. 
3-جامعه بدون فقر، خیلی دور از واقعیت نیست! باور قلبی من آن است که جامعه بدون فقر(نه تنها فقر مادی، که فقر فرهنگی و اجتماعی) قابل دسترسی است و این به شرطی است که همه آحاد مردم به اندازه میزان تاثیری که می توانند، اقدام کنند.  اگر خط فقر در شهری مانند تهران برای هر نفر معادل 10 هزار تومان باشد، می توان نتیجه گرفت، تعداد قابل توجهی از شهروندان با فقر دست و پنجه نرم می کنند. البته به نظر من فقیر بودن یک انتخاب در زندگی  افراد است(همانگونه ثروتمند بودن هست). 
چه قدر جالب خواهد بود اگر فقط چند جوجه بتواند زندگی بسیاری را دگرگون کند! 
سیدمحمد اعظمی نژاد
تهران-جمعه 21 خرداد 1395


یادداشتی درباره تراژدی ستایش و امید
پنجشنبه 1395/02/9 ساعت 01:39 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست سید محمد اعظمی نژاد | ( دیدگاه ها )

نگاشتن درباره آسیب های اجتماعی همیشه دشوار و رنج آور است. با این وجود گاهی یادآوری بعضی موارد ممکن است منجر به تلنگری هرچند کوچک برای بهبود وضعیت باشد. من البته جامعه شناس و مردم شناس نیستم و آنچه در ذیل نگاشته می شود، نظرات شخصی نگارنده و احتمالا فاقد ارزش علمی است. 
آنچه درباره فاجعه از میان رفتن دختری 6 ساله به نام ستایش و اقدامات پسری 16 ساله با نام مستعار امید منتشر شده است، بسیار قابل تامل است: 
1- رده سنی نوجوان و جوان نیازمند تخلیه هیجانات و انرژی است. شیوه زندگی امروزی موجب شده است که افرادی که در این رده سنی قرار می گیرند، امکان تخلیه هیجانات و انرژی خود را نداشته باشند. کودکان دیروز و نوجوانان و جوانان امروز ما، در مدرسه حق دویدن ندارند! در خانه(که معمولا آپارتمان است) حق بازی، شلوغ کردن و تخلیه انرژی خود را ندارد و خلاصه اینکه امکان اینکه رفتارهایی مطابق با اقتضای سن خود داشته باشد، تقریبا ندارد. 
در سریال ارزشمند بوعلی سینا، جایی که دو مأمور پس از سفری دور به مأوای بوعلی می‌رسند و او را در هیأت یک نوجوان، مشغول بازی بر بالای درخت می‌بینند. سپس با تعجب بسیار می‌پرسند که حکیم خود شما هستید؟ وقتی جواب مثبت می‌شنوند می‌پرسند چگونه چنین چیزی ممکن است. (اشاره‌شان به بازی کردن او بر بالای درخت است)‌ حال آن که جواب حکیمانه بوعلی باز هم آنها را به حیرت وامی‌دارد. او می‌گوید: «پرسش‌تان را حکیمانه پاسخ گفتم که اقتضای علم من است و بالای درخت مشغول بازی‌ام که اقتضای سن و سالم است.»
در حالی که درصد زیادی از نوجوان و جوانان ما امکان ایجاد براساس مقتضیات سن خود رفتار کنند ندارند! 
2- رده سنی کودک و خردسال نیاز به مراقبت ویژه والدین دارند. دختربچه ها و پسربچه ها در سنین خردسالی بسیار آسیب پذیرند. آمارها نشان می دهد که میانگین کشوری کودک آزاری 23 مورد در روز است.(لینک منبع خبر). بنابراین جنبه خودمدیریتی پیشگیری از تراژدی ستایش، مراقب از کودکان است. 
3- رسانه ها و شبکه های اجتماعی اثرگذارند. با وجود آنکه رسانه ها و شبکه های اجتماعی می توانند تاثیرات مثبت و کاربردهای بسیار خوبی در اجتماع داشته باشند اما متاسفانه نامناسب ترین شکل آن برای جامعه نوجوان و جوان باقی می ماند. نمایش سریال های بسیار نامناسب ماهواره ای، دست به دست شدن ویدئوهای بسیار نامناسب و مستجهن در میان نوجوانان و جوانان تاسف بار است و خود عامل مهمی برای تحریک هیجانات آنها است. 
4-  وضعیت زنان خیابانی نیازمند مدیریت است. حتی در جوامع کاملا آزاد مانند فرانسه، زنان خیابانی محل استقرار مشخصی دارند چرا که کسب و کار آنها وسط آن دولت مورد تایید قرار گرفته است و حتی شامل مالیات می شود. بنابراین حضور این افراد در دیگر نقاط شهر جرم محسوب شده و شامل جریمه و حتی زندانی شدن این افراد می گردد. بنابراین زنان و دختران در آن جوامع با وجود آنکه پوشش مناسب و حجاب ندارند، در امان هستند علاوه بر اینکه حضور آنها به موجب تحریک قشر نوجوان و جوان نمی شود. اما متاسفانه این روزها مشاهده می شود زمان دسترسی به چنین افرادی در سطح شهر مشابه دسترسی به مواد مخدر کمتر از 5 دقیقه است! 
5-اعدام امید 16 ساله دردی را دوا نمی کند. با ضریب اطمینان بالا می توان گفت مشابه تراژدی تلخ ستایش و امید با توجه شرایط موجود تکرار خواهد شد. چرا که تمام بسترهای موجود برای بروز و ظهور این اتفاق در جامعه وجود دارد. 

راه حل چیست؟ 
همانگونه در گذشته نیز بارها بر این موضوع تاکید نموده ام، وقت آن رسیده است که دانشمندان مردم شناس، جامعه شناس و روانشناسان با بودجه و حمایت بالای دولتی و فارغ از دغدغه های معیشتی به میدان بیایند و آسیب های موجود به طور دقیق مطالعه، بررسی و تحلیل کنند و راهکارهایی کوتاه مدت و بلند مدت ارائه دهند. 
یادمان باشد امیدها و ستایش ها و همه دختران و پسران ایرانی همان کسانی هستند که قرار است آینده این کشور را اداره کنند و همه ما در پرورش، محافظت از آنها مکلف و مسئول هستیم. 
سیدمحمد اعظمی نژاد 
تهران-9 اردیبهشت 1395 



برچسب‌ها: مردم , جامعه , مدیریت ,

شعور
یکشنبه 1394/09/8 ساعت 09:07 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست سید محمد اعظمی نژاد | ( دیدگاه ها )

چندی پیش یکی از دوستان دانشمند و فرهیخته ام، مطللبی به شرح زیر ارسال نمود: 
شازده کوچولو: تو سواد داری؟
روباه: سواد مال آدمهاست، من شعور دارم...!

یادآوری چند نکته شاید جالب توجه باشد: 
1- در لغتنامه مرحوم دهخدا واژه شعور به معنای «دریافتن و دانستن» آمده است. فرهنگ لغت معین نیز این کلمه را به «ادراک و آگاهی» آورده است. 
2- بخشی از ماجرای شعور در افراد ذاتی و سهم دیگر آن بدون تردید اکتسابی است. 
3- ممکن است برخی از ما بر این باور باشیم که ما ایرانیان «ذاتا"» افراد باشعوری هستیم. بدون تردید «شعور» در رفتارهای روزمره ای که از خود به نمایش می گذاریم بروز می کند. 
شعور اجتماعی نشان می دهد که چه اندازه از بایدها و نبایدهای زندگی در اجتماع آگاهی داریم. رعایت حقوق شهروندی، احترام میان فردی و بسیاری از موارد مشابه نشان می دهد که میانگین شعور در یک اجتماع به چه میزان می باشد. 
4- من گمان می کنم توزیع«شعور» در جامعه شباهت زیادی به توزیع«ثروت» در جامعه دارد و در این مقوله نیز جامعه دچار بی عدالتی شده است. اما تفاوت بسیار مهمی بین این دو توزیع وجود دارد. وقتی میانگین شعور در یک اجتماع پایین باشد، احترام و قانون مداری کم رنگ می شود. 
5- ممکن کسانی از این نوشتار دچار رنجش شده باشند، اما باید برای درک و برداشت بهتر از وضعیت شعور، نگاهی به ارتباطات اجتماعی روزانه افراد در اتوبوس شهری، مترو، تاکسی، محل کار، ادارات و ... بیاندازیم. 
مهم این است که برای بهبود وضعیت شعور در جامعه باید حرکت کرد.
6- شاید بتوان شاخص هایی برای اندازه گیری وضعیت شعور در جامعه مطرح کرد: 
- درصد افرادی که چراغ قرمز راهنمایی را رعایت می کنند. 
- درصد افرادی که در ترافیک از لاین خود خارج نمی شوند. 
- درصد افرادی که در صف(نان، اتوبوس، مترو و...) نوبت را رعایت می کنند. 
- درصد افرادی که در جامعه از واژه های مناسب و مودبانه استفاده می کنند. 
- درصد افرادی که برای انجام کار در ادارات رشوه نمی دهند. 
- درصد افرادی که پی از تصادف رانندگی با هم با احترام رفتار می کنند و منتظر پلیس می مانند. 
- درصد افرادی که در جلوی درب پارکینگ دیگران، پارک نمی کنند. 
- درصد افرادی که از شیشه خودرو خود آشغال به خیابان نمی ریزند. 
- و...
برای داشتن جامعه ای متعالی، غول چراغ جادو کمکی به ما نخواهد کرد، بلکه هر یک از ما با «اقدام» روزانه خود جامعه ای بهتر خواهیم ساخت.
سیدمحمد اعظمی نژاد 
تهران-8 آذر ماه 1394



برچسب‌ها: مردم , جامعه , فرهنگ ,

یادگیری «Self-Government» ضرورتی حیاتی برای همه
چهارشنبه 1394/07/1 ساعت 12:03 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست سید محمد اعظمی نژاد | ( دیدگاه ها )
(عکس تزئینی است)

«خود-حکومتی» یا Self-Government ویژگی است که چنانچه مردم یک جامعه آن فراگرفته و به آن عمل کنند، می توان انتظار نتایجی خیره کننده از آن جامعه داشت. 
شاید برای شما جالب باشد که کلیدواژه اکثر روسای جمهور کشور آمریکا، همین عبارت است! و همیشه مردم را دعوت به یادگیری و رعایت این خصیصه می کنند. 
شانزدهمین رئیس جمهور آمریکا، Abraham Lincoln، احتمالاً جز اولین کسانی بود که در این کشور این رویکرد را پیشنهاد و اجرایی کرد.
سی و یکمین رئیس جمهور آمریکا، Herbert Hoover در بخشی از سخنرانی خود در 22 اکتبر 1928، اشاره می کند که در طول 150 سال گذشته بنای اداره کشور براساس خودحکومتی و حمایت از تشکل های اجتماعی بوده است. 
و حالا در سال 2015 چهل و چهارمین رئیس جمهور آمریکا، Barack Obama نیز در سخنرانی خود در 7 مارچ 2015، تاکید می کند تجربه خود-حکومتی برای مردمان کشورش کار و هدف ایجاد می کند. 

1- شاید یکی از دلایل انتخاب کشور آمریکا برای طرح این موضوع با توجه به بررسی که داشتم، تاکید اکثر روسای جمهور این کشور بر موضوع خود-حکومتی و البته رتبه اقتصادی آن در سطح جهان است. شاید برای شما جالب باشد که حدود 21 درصد از درآمد کل جهان به کشور آمریکا اختصاص دارد و درآمد این کشور نزدیک به 2 برابر کشور چین است. 
2- اما مردمان یک کشور چگونه به ویژگی خود-حکومتی نزدیک می شوند؟ 
الف- افراد خود-حکومتی در یک جامعه کدهای اخلاقی را رعایت می کنند و به آن احترام می گذارند. شاید سوگندنامه بقراط در جامعه پزشکی مثال خوبی از این کدها باشد. 
ب- در جوامعی که مردمان خود-حکومتی زندگی می کنند، فرایندی قوی، قاطع به شکایات و اختلافات احتمالی افراد جامعه رسیدگی می کند. 
ج- در جوامع و سازمان هایی که مردمان خود-حکومتی دارند، همه مردم در رای گیری مشارکت می کنند و بهترین و مناسب ترین افراد را انتخاب می کنند.(بنابراین عدم مشارکت در رای گیری ها، در تضاد کامل با خود-حکومتی است) 
د- در جامعه هایی که خود-حکومتی حاکم است، علاوه بر حمایت کامل از سازمان های مردم نهاد(NGO ها)، نظارت و کنترل مناسبی وجود دارد. 
ه- مردمان خود-حکومتی مسئولیت کار خود را می پذیرند. 
و- خود-حکومتی ها برای رسیدن به ثروت سخت کار و تلاش می کنند و می دانند کار برنامه ریزی شده و درست آنها را به نتیجه می رساند.
خداوند سبحان چه زیبا فرموده است: 
«انّ الله لا یُغیِّرُ ما بقوم حتّی یغیّرو ما بانفسهم» خداوند سرنوشت هیچ قومی و «ملّتی» را تغییر نمی دهد مگر آنكه آنها خود تغییر دهند. آیه مبارکه 11-سوره رعد
به گمان من
خودحکومتی یعنی: به جای آنکه بیش از 80درصد مردم در انتظار 44500 تومان یارانه نقدی بنشینند، کسب و کار ایجاد کنند و تولید ثروت کنند. 
خود حکومتی یعنی: به جای آنکه ساعت کار مفید در روز فقط 22 دقیقه باشد، افراد حداقل 7 ساعت کار مفید داشته باشند. 

خود حکومتی یعنی: به جای غرزدن و انتظار داشتن از یک ناجی مثل دولت، برای داشتن زندگی بهتر خود برنامه ریزی و تلاش بی وقفه داشته باشیم. 
شاید اولین گام برای بهبود و توسعه در کشور و جهش های بزرگ، توجه به همین رویکرد باشد و گمان می کنم نیاز است همه مهارت های این ویژگی را به خوبی بیاموزیم و بدان عمل کنیم


برچسب‌ها: مردم , جامعه , فرهنگ ,




 
نظر سنجی
به نظر شما نقش هریک از ما برای بهبود کیفیت زندگی خود در کشور چقدر است؟





دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

Instagram